spiegel Lucebert


spiegel nimmer zonder vreemden
volière die de inbreuk van ontheemden
begroet met een beurtzang tussen buiten
zonder binnen en het zich buitensluiten

droge regen koude zon en een stom
naar elkaar staren tot aan de horizon
vol woekerende meubels en muren
sneeuwend in hun evenbeeld

je bent snavel aan snavel roofvogel
belust je dood te plukken tussen doornen
te ontrukken het gloeiende hart
aan de wereld die weerkerende verweert

--------------------------------------
uit: 'verzamelde gedichten', 2011.